Vertrouwen. Een groot goed. Vooral in politiek Den Haag. Onze politici snappen niet dat dit de laatste jaren weg is. Ze hebben een grote mond dat ze dit vertrouwen weer moeten oppoetsen. Termen als nieuwe bestuurscultuur etcetera blijven we horen. Het moet anders.
Steeds weer als je denkt nou gaat het goed komen dan gebeurt er weer iets. Zeer recent de grootste huichelaarster van de politiek: Sigrid Kaag. In de basis had ik het idee wellicht is dit een soort van ommekeer maar toen de discussie met van Drimmelen over grensoverschrijdend gedrag ze op een structurele struisvogel politiek speelde door nergens te reageren en zich te verstoppen in Amerika wisten we genoeg. Niets nieuwe politiek.
Vandaag kwam er weer een bericht over onze premier Rutte naar buiten. Onze leider. De man waarin we vertrouwen moeten hebben. Nou was dat vertrouwen al helemaal bij hem weg maar na vandaag kunnen we hem totaal niet meer serieus nemen. Meneer Rutte hield volgens eigen zegge een ouderwetse Nokia telefoon om te bellen en te sms'en. Je weet wel, zo eentje met Snake. "Ik hou niet van modernisering" wss zijn reactie.
Een lachtertje natuurlijk. Hij wist dondersgoed dat een dergelijke telefoon slechts enkele berichten kon bewaren. Hij bepaalde zelf de berichten die hij naar zijn ambtenaren doorstuurde ter archivering en de rest gooide hij gewoon weg. DELETE. Weet u het zeker? Ja, dan kan dit bericht mij nooit meer achtervolgen. Dan leg ik ooit wel eens uit dat ik een oude telefoon heb en de berichten moest verwijderen. En uiteraard soms wis je per ongeluk een berichtje teveel die je toch door wilde sturen. Maar helaas. Sorry, ik ging te snel...
En dan hebben ze het dus over vertrouwen en waarom wij dit als Nederlandse samenleving niet meer in onze politiek hebben...
